meçhul
@ehveniserr_
Denginiz değilim efendim, dengesizim!
55 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
O kadar güzeldi ki.. sanki yüreğime dokundu.
Bu kitabı, daha kitap okuma alışkanlığım hiç olmadığı zamanlarda orta okulda okumuştum altını çizdiğim çok sayfası var. Unutup gitmişim. O zamanlar başarının bu kadar önemli bi şey olduğunu da bilmiyor olacağım ki hayatımı yönlendirememiş. Ara ara bu kitap aklıma geliyordu hep erteliyordum. Bugün aldım başladım okumaya. Verdiği örneklerle insanın kendisini yüzleştirmesiyle ve akıcılığıyla beni benden aldı. Ne kadar ataletli bi insan olduğumla yüzleşip ara ara utanmadım değil ve ilk defa bi kitabın sayfalarını bu kadar çok çizdiğimi görüyorum. Bu kitabı sürekli göreceğim bir yere koyup, başaramayacağımı düşündüğüm zaman altını çizdiğim yazıları okuyacağım inşAllah. Tabi ki okumayı ertelediğime çok pişman oldum. Ve son sayfasında gözlerimin dolması.. hangi kişisel gelişim kitabında insanın gözleri dolabilir ki?
Reklam
Kitabın 101 günde bitmesi, ne kadar utanç verici benim için. 101 günde bitmesindeki sebep, Sibel Eraslan’ın anlatış tarzına alışık olamayışım ve kitabı yarıda bırakmamdır. Ama bu okuduğum ilk Sibel Eraslan kitabı olmadığı için tekrar başlayacağıma emindim. 2 gün önce tekrar başladım ve ne olursa olsun bırakmayacağım dedim. Öyle de yaptım. Kitabın bazı sayfalarında iç ürpertisi, bazı sayfasında hüzünlenme, bazı sayfasında günümüz yaşantısını sorgulamayla buldum kendimi. Tabi ki peygamberimizi anlatırkenki Aişeyle olan aşkı gözleriminin dolmasına, aralarındaki muhabbetin de tebessüm etmeme sebep olduğunu söylemeden geçemeyeceğim. Aslında kitap çok şey anlatıyor.. Sadece Hz. Aişe’yi değil, İslamın ne zorluklarla yüzleştiği, peygamberimizin ne kadar mütevazi olduğu, peygamberimizin dostlarının ne kadar sadık olduğunu, hatta Hz. Aişe’nin peygamberimizi kıskanıp yaptığı küçük oyunlarını ve daha nicesini.. keşke hiç yarıda bırakmadan okusaydım diyorum.. yine de ne olursa olsun eminim ki ben yine bir gün kendimi Sibel Eraslan kitabını okurken bulacağım :)
