eisenheim
@eisenheiim
selam!! mühendislik öğrencisi olarak okumaya zaman bulmak ne kadar zor olsa da okuduklarımı sizinle paylaşıyorum.
Kaybetmediğini mi sanıyorsun?Düşünce
Gazali...Sizi dürtüyor, nereye yöneldiğinizi görmenizi sağlıyor. Sizi iyi bir insan, dinine bağlı biri yapmaya çalışmıyor ama o yönde ilerlediğinizi sanıyorsanız eylemlerinizi, niyetinizi sorgulatıyor. Size hesap sormuyor ama emin olduğunuz her şeyi bir kere daha akıl ve kalp süzgecinden geçirmek zorunda kalıyorsunuz. İyi niyetiniz sizi rahat mı hissetiriyor? Gazali'ye göre öyle değil. Diliniz ile kendizi ancak aldatırsınız ve amelleriniz ile örtüştürmediğiniz sürece niyet perdesi ile kendinizi kandırırsınız. Gaflet halinden kurtulmak için, kısacası uyanmak için, sürekli sorgulama gerekir. Kendini tam ve doğru yolda gören kimse muhasebeyi bırakır, kendiyle yüzleşmez ancak kalp sürekli gözetim ister. Kalp ve akıl karşılaştırması da kitapta değinilen konulardan bir tanesi. Gazali'ye göre kalp ve akıl çatışmaz ama ikisinin de kendi sınırları vardır. Aklın ulaşamaycağı yerlerde kalp devreye girer yani akıl gerçek bilgiyi elde etmede tam bir ölçü olamaz. Aklın durmasının gerektiği yerler vardır ama bunun anlamı bilginin eksikliği değil o noktada kalbin devreye girmesidir. Orada yönelme başlar. Kalp bildiklerinin seni neye dönüştürdüğünün ağırlığını taşır. Peki insan nasıl kaybeder? İnsan yavaş yavaş kaybeder. İnsan kendinden emin olduğunda kaybeder çünkü orada uyanıklık gevşer, sorgu azalır. Ayrıca insan bilgisi artmasına rağmen onu amelinde göstermediğinde de kaybeder. Son olarak, kendisinden aşağıdakine bakıp güvende hissettiğinde de gaflete düşer ve rahatlar. Ve insan kendini kaybettiğinde, kazandıklarının hiçbir önemi kalmaz.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Gerçekten ne için yaşıyorsunuz?Duygu ve Düşünce
Belki siz de benim gibi bu kitabı henüz bitirdiniz ve karmaşık duygular içindesiniz. Kitabın sonunda Fugui öküzüyle normal bir şekilde ilerlerken kitabın başındakinden farklı olarak onun tüm hikayesine tanık olduk. İtiraf edeyim, sanırım en çok onun ölmesini istedim kitabın sonuna kadar. Neden böyle bir isteğim vardı bilmiyorum ama sanki diğer karakterlerin çektiği şeylerin asıl sebebinin onun hataları olduğu aklıma kazınmıştı. Youqing küçücükken günün en erken saatlerinde uyanıp ailesini geçindirmek için çalışmak zorunda mıydı? Ya da kız kardeşi o kadar yükü neden çekmişti? Eşinden bahsetmiyorum bile. Ama sonuç olarak Fugui sonuna kadar yaşadı ve belki de onun cezası da buydu. En sevdiklerini, tek sahip olduklarını tek tek toprağa vermesi basitçe ölmesinden daha kötü olabilirdi. Fark ettiyseniz başta yaptığı büyük hata yaşamının gidişatını çok farklı bir yöne soktu. Zenginlik ve bolluk içinde parasını düşünmeden harcarken sefil bir yaşamın içinde buldu kendini. Peki hangisinde gerçekten yaşıyordu? Kitabın adı bize neyi düşündürtmeyi amaçlıyor? Bence nasıl bir hayat yaşarsak yaşayalım her hareketimizde bir anlam bulmayı amaçlamalıyız. Yaptıklarımızı hayatımızın anlamı uğruna yapmalıyız. Boş ve anlamsız bir yaşam beni şahsen boşluğa sürükler ve hiçbir şeyden zevk almamaya başlarım. Maddi zenginlik insana ne kadar haz verse de kitapta gördüğümüz gibi sonu her zaman iyi olmayabiliyor. Hiçbir anlam olmadan yaşamak için yaşamaktansa hedeflerim ve ideallerim peşinde GERÇEKTEN yaşamayı tercih ederim.
Yaşamak
Yaşamakkutuplarda bir maceraDüşünce
Bir üniversitenin araştırma ekibinin Antartika’daki maceralarını derin betimlemelerle ve satır aralarındaki yoğun duygularla anlatan bilim kurgu-korku romanı diye tanımlayabilirim. Başlangıçta heyecan unsuru çok baskın olmasa da kitabın ikinci yarısından sonra büyük bir merak içinde okudum romanı. Yüce Eskiler ve onların garip eylemleri olsun, Shoggothlar olsun tarihin bu kadar eski olduğu zamanlarda bu tür yaratıkların hakkında bir şeyler okumak kafamda çeşitli sorular uyandırdı. Lovecraft’ın okuduğum ilk kitabıydı ve betimlemelerinın yoğunluğunun biraz yorması dışında severek okuğum bir kitap oldu.
Beynimizdeki saklı güçPsikoloji
Bazı insanlar beyinlerinin kabiliyetlerinden o kadar da haberdar değildirler. Bu kitabı okumadan önce hafızam konusunda ben de aynı şekilde düşünüyorudum. Sanki hayattaki küçük şeyleri bile kolayca hatıralayan insanların yanında ben hiçbir şey hatırlayamıyormuşum, her şey aklımdan hemen kayboluyormuş gibi geliyordu. Ama biraz da öyle olmadığını öğrendim. Aslıdna biraz değil, bir şeyi öğrenmeyi ne kadar iyi öğrenirseniz o kadar iyi bir öğrenici olursunuz. Örneğin kitapta bahsedilen, önceki öğrenilen bilgilerle ilişkilendirme, tekrar yapma taktikleri, sağ lobun önemi ve daha bir çok beyinle alakalı önemli taktikler kapasitenizi daha iyi kullanmanıza işe yarıyor. Bana kalırsa görsel hafızamız bu süreçte en büyük etken. Onu ne kadar çok kullanırsanız iki lobu o kadar sık birlikte aktif etmiş olursunuz. Bir diğer öğrendiğim önemli bilgi de buydu: küçüklüğümüzden beri hep sol lobumuzuz kullanmaya itilmemiz. Hep mühendis ol, doktor ol laflarıyla hiç içimizdeki sanatsal kısma, yaratıcılığımıza önem vermedik. Sonuç? Üretemeyen bir insan. Her neyse. 
Beyin Gücünü Geliştirme
Beyin Gücünü GeliştirmePuan vermedi
Bir üniversitenin araştırma ekibinin Antartika’daki maceralarını derin betimlemelerle ve satır aralarındaki yoğun duygularla anlatan bilim kurgu-korku romanı diye tanımlayabilirim. Başlangıçta heyecan unsuru çok baskın olmasa da kitabın ikinci yarısından sonra büyük bir merak içinde okudum romanı. Yüce Eskiler ve onların garip eylemleri olsun, Shoggothlar olsun tarihin bu kadar eski olduğu zamanlarda bu tür yaratıkların hakkında bir şeyler okumak kafamda çeşitli sorular uuyandırdı. Lovecraft’ın okuduğum ilk kitabıydı ve betimlemelerinın yoğunluğunun biraz yorması dışında severek okuğum bir kitap oldu.
