Şu an Çalıkuşu’nu bitirdim ve sıcağı sıcağına buraya yazmak istedim. Benim bu kitabı ikinci okuyuşum ve eminim ki asla son okuyuşum değil. Hatta ben bu kitap için özel bir çalma listesi bile oluşturdum. Gerçekten duygularım karmakarışık, kitabın kapağını kapattığımda içimde tarif edemediğim hisler oluştu. Bu arada Reşat Nuri Güntekin’in okuduğum ilk romanı Çalıkuşu. Bu kitap sayesinde diğer eserlerine de göz atacağım. Kesinlikle kitabın en sevdiğim yönü Feride’nin o kadar şey yaşamasına rağmen savaşmaktan vazgeçmemesi. Kitap Kurtuluş Savaşı yıllarında yazıldığı için ufak tefek yerlerde o dönemle alakalı şeylere yer veriliyor. Her okuduğumda daha başka detayları fark ediyorum. Kesinlikle her yıl okunması gerekiyor. Acaba ilerleyen yıllarda neler fark edeceğim?
Çalıkuşu