Kalbim bir mezar taşı ama ben toprağına çok acı gömdüm.
Vasiyetimdir, yağmurlu bir günde ölürsem gömülmeden sokaklarda gezdirilsin naaşım Gömmeden evvel baş ucumda hiç bilmediğim bir dilde çalın hüznümü, kuşlar hüznüme ağlasın.Bir gün ölürsem onun gönül şehrine gömün beni.
Üzerine papatyalar ekin isimsiz olsun mezar taşım ve kimseyi istemiyorum kimse mezarıma gelmesin. avuç içi güllerle süslenmiş kadınlardan olmadım hiç Benim yüreğim hiç okşanmadı kalbimin içini çocukluğun ağrılarıyla doldurdular hep. Oysa saçlarım hep 40 yıl daha genç içimdeki yolculuklar mezar taşındaki solmuş çiçeklerin anlatamadığı yaşanmışlıklarla doluyken zamansız veda edecek gibiyim.Ölürsem mezarımı mezar taşıyla süslemeyin,istemiyorum sadece papatyalar ekin toprağıma. Ve kimse ağlamasın arkamdan burası dünya,burası gurbet yarası.
Mezar taşıma sadece ölüm tarihimi yazın