Ama eğer dünyaya mantık aramaya gelirseniz asıl meseleyi gözden kaçırırsınız. Hatta çok fazla şeyi kaçırırsınız. Arkama yaslanıp gökyüzünü içime çektim ve anlamaya çalışmayı bıraktım.
Çünkü, gün batımı gibi, insan olmakta arada kalmak demekti; geri dönülemez bir şekilde geceye doğru yol alırken, umutsuzluktan doğan umursamazlığın renkleriyle patlayan bir gün olmak demekti.