Elif
@el1f061
Anlatıyorum, hiç konuşmadan,
buğdayın içini dökmesi gibi…
204 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Hayat en çok da hazırlıksız yakalandığımız yerden vurur
Orhan Kemal’in “ağlayarak yazdığı” bu kitabı ben de ağlayarak bitirdim. Öyle hüzünlü bir hikayeyi konu ediniyor ki…
Kaynanası Hacer’den gördüğü horlanma karşısında hiç kendini savunmayan, ezilen Nazan’ın hikayesi bununla da bitmiyor. Kocasının hediye ettiği yüzük ile başlayan hikaye kaynanası Hacer’in türlü hileleriyle devam ediyor. Türlü kötülüklerle Nazan’ı oğluna boşatarak yavrusundan ayırıyor. İstanbul’a teyzesinin yanına giden Nazan’ın imtihanları orada da bitmiyor. Kötü insanlarla karşılaşıp kötü işlere bulaşıyor, çok kötü insanlardan kötü muameleler görüyor.
Günün sonunda Hacer belasını bulmuş olsa da Nazan yaşadıklarını asla hak etmedi. Oğlundan koparılışında içim titredi. Cahil ve gerici düşüncelerle dolu tam köylü zihniyeti karşısında başına gelenlerde bile hep kendisi suçlandı. Nazan’a kusur bulan Mazhar ondan beklentilerini açık açık söylemeyerek onu eleştiriyor, bu nedenle erkeğin aldatması doğalmış gibi bir anlatım var. Bunu da aynı cahil zihniyete bağlıyorum.
Öyle üzücüydü ki bir süre içimden atamayacağım bir hikaye oldu.
Reklam
Amor Fati (Kaderini Sev Belki Seninki En İyisidir)
Kitaba dini yönden bakarsak felaket bir kitap. Filozof Friedrich Nietzche’nin dini inancına daha doğrusu inançsızlığına değiniyor ve tüm dinleri reddeden, inançsızlığına da güçlü bir karakteri oluşu kılıfını uyduran bir yaklaşımdan bahsediliyor.
Fakat kitaba felsefi açıdan bakacak olursam muazzam, efsane ve harika bir kitap. Filozof F.N.’nin migren atakları için Doktor Josef Bruer ile tanışması ile başlayan hikaye, zamanla hastanın doktor, doktorun hasta olduğu ve bu ikilinin bolca felsefik düşüncelerini içeren konuşmaları ile devam ediyor. Kitabın sonu ile kitabın ismi arasındaki uyum takdire şayandı. Psikoterapi yönteminden, Freud’dan, rüyaların hayatımızdaki yerinden, Friedrich Nietzche’nin Nihilizm’inden Varoluşçu felsefesinden pek çok izler vardı. Öyle güzel öyle anlamlı cümleler vardı ki pek çok yerin altını çizdim.
Sizi çok derin düşünmeye götürecek ve hayatım anlamına yönelik sorgulamalar yapacağınız bir kitap. İnanç konusundaki fikirlerinden etkilenmezseniz felsefi anlamda harika bir kitap okumanızı tavsiye ederim.
Ahmet Reşat'ın İstanbul'a Vedası
Ayşe Kulin'in "Adı Aylin" kitabından sonra okuduğum 2. kitabıydı ve tarihe ayna tutması ile beğenimi kazandı.
Kitap, İstanbul'da Osmanlı'da Maliye Nazırı Ahmet Reşat'ın konağında geçmekte ve Kurtuluş Savaşı dönemini konu almaktadır. Ahmet Reşat'ın yeğeni Kemal ile fikirleri farklıdır ve yeğenine düşkün olmakla beraber savunduğu fikirleri desteklememektedir. Hikaye bu iki karakterin farklı fikirleri uğruna mücadelesi ve Kemal-Mehpare arasındaki aşk ikileminde geçmektedir. Behice ve Saraylı Hanım arasındaki gelin kaynana ilişkisinin tatlı sert geçmesi, her ikisininin de ölçüyü kaçırmadan birbirleriyle yarışmaları çok gerçekçiydi. 1914 Sarıkamış Harekatını anlatımı da ruhumuza işledi. Ayşe Kulin'in taraf tutmadan ve kimseyi suçlamadan yazması ayrıca beğenimi kazandı.
Aynı zamanda Ayşe Kulin'in dedesi olduğunu öğrendiğim Ahmet Reşat'ın konağına baktığım zaman zihnimde canlanan tasvir ile aynı olması da yazarın başarısıdır diye düşünüyorum. Kitaba yönelik tek eleştirim, sonunun yarım kalmasıydı. Bunu da kitabın devamı olmasına bağlıyorum.
Okuyacak olanlara tavsiye ederim pişman olmazsınız.
Bir Uzaylının Gözünden İnsanlar
Reinman Hipotezini çözmek üzere olan Andrew Martin isimli bir insanın kılığına giren bir uzaylının asıl amacı bu hipotezin kanıtlanmasına engel olmaktır. Fakat uzaylının dünyayı ve insan olmayı sevmeye başlamasıyla, en önemlisi aşkı ve huzurlu bir yuvayı sınırsız ömre tercih etmesiyle işler tersine döner.
Bazen kendimi kitaptaki dünyaya düşmüş uzaylı gibi hissedip insanların çelişkilerine, cahil cesaretlerine ve anlam arama telaşına hayretle bakıyorum. Esasında kitabın özü sınırsız bir ömrü olmasına rağmen sınırlı ve aciz bir yaşamı seçen uzaylının bize aşkın olduğu bir dünyada ölümlü olmanın korkutucu güzelliğini vurgulamasıydı. GYK kadar olmasa da okunur bir kitap. İnsan oluşumuza farklı bir bakış açısından baktırdı. Özellikle ilk sayfalarda ölümden korkmayıp hücreye atılmaktan korkmamızı sorgulaması beğenimi kazandı. Sonuç olarak, insanlar çelişkilerle dolu, söyledikleriyle söylemek istedikleri aynı olmayan, ölüm gibi bir gerçek karşısında acziyetini unutan ve kendini çok zeki zanneden bir tür olsa da içlerinden şiiri seven, paraya önem vermeyen kişiler de çıkar.
HEPİMİZİN ENGELLERİ VAR, SİZİNKİ NEDİR?
Yaz mevsiminde kitap okumanın zorluğundan mıdır yoksa bu kitapla empati kurmaya çalışmanın insanın ruhunu bu denli sızlatmasından mıdır bilmiyorum bir türlü bitiremedim bu kitabı. Bitirince de içimde Melody ile vedalaşmanın zorluğunu yaşadım. Sen bu dünya için engelsiz olan tek şeysin Melody !
Her şeyin farkında olan ama fiziksel engeli nedeniyle bunu çevresine bir türlü anlatamayan birini okudum ve bu öyle zorluydu ki. Pek çok yerde gözyaşlarıma hakim olamadım. Adı gibi kelimelerle dans eden bir kız Melody. Müzikal yeteneği de oldukça fazla.Düşüncelerine ve zekasına hayran olmakla beraber dünyanın ona acımasız davranmasına da hüzünlendim durdum. Annesi, babası ve Bayan Valencia’nın böylesine özel birine karşı olan davranışlarını tebrik ettim. Aslında normal olan onlarınkiydi fakat dünya öyle acımasız ve insanlar kendilerine benzemeyen herkesi dışlama konusunda öyle kötüler ki iyiler birer ışık gibi parlıyor.
Tüm bu olumsuzluklara rağmen Melody’nin kendine hakim olmaya çalışması, kendini kontrol etmek için kendine verdiği telkinler ve kötülerin dünyasında kendine yer bulmak için yılmayışı bir harikaydı. Onun içindeki durumunu özetleyen en iyi cümle şuydu: “Kapısı ve anahtarı olmayan bir kafeste yaşıyor gibiyim. Ve kimseye beni buradan nasıl çıkaracağını anlatamıyorum .”
Hepimizin bir engelli adayı olduğunu bilerek yaşamamızı ve özel bireylere nasıl davranmamız gerektiğini hatırlatan güzel bir kitaptı, tavsiye ederim.
Reklam