Ela Emirmahmutoğlu
@ela_emr
7 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Değerlendirmeme kitabı gerçekten beğendiğimi söyleyerek başlamak istiyorum.Kitap başından beri sıkıcı bir dille yazılmamıştı ama çoğu kitapta olduğu gibi biraz daha ilerledikçe daha çok içine çekiyordu.Satranç oyununa çok fazla ilgim olmamasına rağmen okumaktan zevk aldığım bir kitaptı.Çünkü kitapta satranç hakkında bilgiler veya düşünceler paylaşılmamış,psikolojik mesaj tarzında bir düşünce anlatılmak istenmişti.Aylarca odaya kapatılarak,hayattaki tüm uğraşlarının ve nefes almak dışındaki neredeyse tüm yaşamsal faaliyetleri engellenmiş bir insanın o süreç içinde yaşadıkları ve bu satranç macerasına nasıl başladığı anlatılıyordu.Karakterin tamamen kapalı bir odada aylarca kalmış olması gerçekten etkiledi çünkü resmen yaşadığı şey sadece nefes almaktı orada hayata tutunduğu tek şey ise bir adet satranç kitabıydı ama sürekli ve çok fazla olarak satranç hakkında düşünüp davranması onu uyurken bile ele geçirmeye başladı bence kitabın en vurucu yeri karakterin satranç yüzünden neredeyse bilincini kaybedecek hallere gelmesiydi.Ama ne olursa olsun bu karaktere gerçekten saygı duyulması gerektiğini düşünüyorum.
Diğer bir eklemek istediğim şey ise diğer karakterimiz yani kitabın satranç şampiyonunu temsil eden Czentovic.Açıkçası bu karakterden kesinlikle hoşlanmadım.Satranç oynamayı öğrendikten sonra hayatta bundan sonra hiçbir şey için çabalamamış hatta satranç oyunu için bile kendini yeteri kadar eğitmemiş bu zamana kadar da karşısına çıkan rakiplerden dolayı bu kadar süre gündemde kalabilmiş biriydi bence.Ve bunlara rağmen ise oldukça kibirliydi.Aslında Czentovic gibi milyonlarca insan var zaten dünyada,bu yüzden Czentovic benim için bir nevi boş fıçı çok tıngırdar atasözüyle alakalı olan insanları temsil ediyordu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Son paragrafta spoi olabilir!
Bu kitabı yorumlamaktan biraz çekiniyorum aslında,çünkü kendisi ödüllü bir klasik.Her neyse konumuza gelelim.Kitabın başlarını beğenmiştim çünkü adada mahsur kalan çocukların neler yapacaklarını,nasıl çözümler bulacaklarını merak ediyordum ve bu sorularıma cevap bulacağım şekilde olaylar gelişiyordu.Ama belli bir yerden sonra kitaptaki betimlemeler artmaya başladı.Ve bazı yerlerde gerçekten çok gereksiz betimleme yapıldığını düşünüyorum.Bu betimlemeleri okudukça kitaba olan hevesim azalmaya başladı.Zaten olaylar da belli bir yerden sonra azalmaya yani karakterlerin yaşadıkları ve yaptıkları beklediğimden daha farklı bir şekilde sıradanlaşmaya başladı.Yani ben en azından daha heyecanlı durumların içine girmelerini beklemiştim.
Kitap karakterlerinin yaşları ortalama 10-12 yaşlarında olmasına rağmen yaptıkları çoğu davranış bence abartıydı.Okurken o yaşlardaki çocukların yapmasına gerçekten ihtimal vermediğim sahneler vardı.Ama bu sahneler yazılan kitabın içeriğine göre çok abes bulunmayadabilir.
Bir başka konu ise bence kitabın yavaş ilerlemiş olmasıydı.Kitabın yarısında bile hâlâ kitabı ilerletecek olan olay ile ilgili bir şeyler yaşanmamıştı doğru dürüst.Zaten genel olarak hep aynı şey yazılmıştı, Ralph ve Jack adında iki karakterimizin avcılık ve ateş yakma konusundaki tartışması gereğinden fazla abartılmış gibiydi.Eğer iki çocuk arasındaki düşmanlık özellikle belirtilmek isteniyorsa bence daha farklı durumlarla da yansıtılabilirdi.
Kitabın ana fikri bence; kötü ve olumsuz duygular sonradan edinilmez,doğdumuzdan beri hep bizimledir,insanın içindeki kin,nefret,öfke,nankörlük hep onunladır ve bu duyguların sonuçları felaketleri beraberinde getirir,yaşanacak felaketlerin önüne bile geçemezsin,idi.Bu ana fikir kitabın bazı yerlerinde hissettirilmişti ama böyle bir mesaj
Tavsiye ederim.Aşk
Öncelikle söylemeliyim ki kitap akıcıydı.Bir çırpıda bitirmek isteyeceğim bir kitaptı.Bir aşk kurgusunu klasik tarzdan uzaklaştırmak istenerek yazılmış gibiydi bana göre.İlk olarak kitabın beğendiğim yönlerini söyleyeyim.Baş kız karakterimiz Serce,tek başına yaşamasına yani aslında tek başına mücadele etmesine rağmen eğlenceli,içi dış bir,yeri geldiğinde düşüncelerini karşısındakine direkt söyleyen bir karakter ve bu özelliklerin hepsi benim çok hoşuma gitti.Zaten yazarımız Kiraz Kübra Berk'de bu özellikleri çok güzel birleştirmiş ve yansıtmış bize.Baş erkek karakterimiz Ceyhun'da aynı şekilde eğlenceli,şakacı ve bazen sinir edebilen ama sevimli bir ciddiyetsizliğe sahipti ama bunların yanında yaptığı hatayı anlayıp bunu düzeltmek için çabalayan bir özelliği de var ve galiba en çok bu yüzden sevdim Ceyhun'u.Serce ve Ceyhun arasında geçen diyalogları da gerçekten çok sevdim ve beni sık sık güldürdüler,dediğim gibi aşk kurgusuna farklı bir yorum katılmıştı bu yüzden kitabı beğendim.Sevmediğim yerlere gelirsek eğer,yazar kadınların iş yerlerinde karşılaşacabileceği bir sorunu ele almak istemiş.Karakterimizin çalıştığı yerde kadın çalışanları rahatsız eden bir müdür yardımcısıyla arasında çok büyük olmasa da bazı diyaloglar yazmış.Bu konuya dikkat çekmesi elbette kötü bir şey değil ama bence bu kitap için gereksizdi başka bir kitapta ele alınsaydı bu konu daha çok beğenebilirdim.Son olarak ise, evet kitabın anlatım tarzı zaten Serce'nin iç konuşmalarından oluşuyordu ve kitabın bütününde sizi eğlendiren ve sıkmayan bölümlerdi sadece bir-iki yerinde biraz daha uzundu ve biraz sıkılmıştım.Ama bunlar fikrimi çok etkilemedi.İkinci kitabı heyecanla bekliyorum!