Ela Sude
@elasudebiyat
11 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Beklemediğim kadar ters köşeydi. Çeviriden mi kaynaklıdır bilmiyorum ama son sayfasının daha çarpıcı bir cümleyle bitmesini beklerdim, iz bırakırdı. Ama yine de çok güzeldi. Bazı karakterleri gereksiz buldum ama okumaya değerdi. Tek eleştirim, duygu derinliğinin daha fazla olabilmesi veya daha az karakter olabilmesi olurdu sanırım... Yazım dili basitti, sonu gerçekten ters köşeydi ama bunu yaparken mantığı biraz zayıflamıştı. Kurgu şöyle bir derinlikli yazmayı bilen, mantığı en baştan kuran bir yazarın elinden geçse fıstık gibi kitap olurmuş...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Şahsen büyük beklentiyle başlamış olmama rağmen hayal kırıklığı yarattı... Bu yazar kaç yaşında ayrıca bunu merak ettim küçümsemek istemem asla ama bana küçük yaşta bir izlenim verdi okurken. Korku deseniz korku değildi, büyük bir kurgu deseniz kurgu değildi. Kitap içerisinde jumpscare var desem yok, ürperti var desem yok... Kendi içinde olay örgüsü dahi anlamsızdı. Ne düşündüğümü ben bile bilemedim...
Niyeyse üç kitabını da okumama rağmen kitaba bayılamadım, ancak okuması güzeldi. Bazı mantık hataları vardı ancak üzerine konuşmak istemiyorum sırf eleştiri gibi sayılmasın diye
İlk kitabın yarattığı soru işaretlerini büyük ölçüde giderdiğine inansam da, garip şekilde yazarın yazım diline ısınamadım bilemedim bende mi sorun severek okudum kısa zamanda bitti ve birinci kitaba göre çok daha güzeldi. Ancak iki kitabın toplam anlattıklarını tek kitapta birleştirmek mümkünmüş gibi geliyor. Defne'nin tam olarak hislerini anlamaya çalıştım, aşık mı oldu mesela? Biraz muğlak. Ancak güzeldi :) Daha detaylı incelemeyi bookstagram hesabımda yaptım isteyen bakabilir (@esudebiyat)
Şahsen cinayet romanlarını severim, bunu da sevmedim diyemem, ama mükemmel değildi. Biraz beklentimin altında kaldı. Defne'yi özellikle hiç gerçekçi bulamadım, kitap boyunca sanki 7 katil tarafından geçmişin intikamı için kaçırılan ve aynı evde onlarla yaşamaya mahkum edilmiş bir kız yoktu da ergen gibi kendi ailesine kafa tutan bir kız vardı. Ayrıca otobüs yakmış, insanları kurşunlamış, acımasız seri katillerin evde pizza yeme muhabbetleri yapması, Defne'yi düşünmeleri çok yersizdi. Defne'nin duyguları ve çaresizliği daha güzel yazılabilirdi diye düşünüyorum, yaşamış olduğu şey ciddi anlamda felaket çünkü. Yani... Evinize gitmek üzere yola çıkmışsınız, otobüsünüz içerisindeki insanlarla beraber yakılmış, gözünüzün önünde insanlar öldürülmüş, 7 tane eli silahlı ve manyak katil sizi kaçırıp evine getirmiş, ve siz aklınızı yitirmeden evde hayatta kalmayı düşünüyorsunuz. Acemice kaçma çalışmalarınız oluyor ancak onlar bile planın parçası. Olaylar o kadar hızlı gelişmişti ki, yani bazıları gerçek dışı geldi, bazıları ise çok adrenalin ve gerilim doluydu ancak iyi yansıtılamadı. Defne'yi bütün bir kitap boyunca yeteri kadar tanıyamadık. Babası yok, ancak Asır babasının katil olduğunu öne sürüyor, ama alt metni yok. Annesinin ve kardeşinin yanına gidiyor, ama onlar nerede? Kitap boyunca tek bir yerde "Ailem şuana kadar beni merak etmiştir, yakında bulurlar" diye ümit ediyordu, o kadar. Ama annesi ve kardeşi nerede yaşıyor? Kitapta aşık olmadığı bir sevgilisinden iki satır bahsettiği bir yer var mesela, hiçbir alt metne sahip değil. Defne'nin hayatı üniversitede yazdığı ödevden başka hiçbir ayrıntı ve iç dünyaya sahip değildi neredeyse. Yazarı çok fazla bilmiyorum ancak yazım dilini anlayabildim, muhtemelen Defne katillere boyun eğen güçsüz bir karakter olsaydı kitap linç
