L M P

“Soğuk algınlığının” -gözlerini biraz indirip sakince konuştu- “en zor zamanı şimdi. Belki ölmekten bile daha zor. Ama büyük olasılıkla bu olabileceğinin en kötüsü. Bir daha soğuk almaktan korkabilirsin; o zaman da bu kadar kötü olacaktır ama eğer metin olursan olmaz. Hayatının geri kalan kısmında. Bu böyledir. Olumsuz bakıp korku içinde yaşayabilirsin: Bir daha olacak mı? Ama eğer onu yalnızca hayatın bir parçası olarak kabul edersen o kadar üzmez seni.
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Erkekler acı çekmek için pek fazla zahmete katlanamazlar. Ama yine de gözleri tek bir şeyi söylüyordu. Kendisi bundan asla söz etmeyecekti. Söylemek acı çekmek anlamına gelecekti. Çok acı çekmek. O şey, “Onun geri gelmesini istiyorum,” idi.
Birbirimizin kolları arasındayken sözcüklerle anlatılamayacak bir şeyi biliyordum. Bu, aileden olmayan birine yakın olmanın gizemiydi. İnsanların en çok korktuğu şeyi hissediyordum. Kalbim durdu. Bir insanın bilebileceği en derin üzüntüyü duydum. Yalnızdım. Korkunç derecede yalnız, bu en kötüsüydü. Eğer bunu atlatabilirsem, sabah olacaktı ve kesinlikle biliyordum ki yine kahkahalar atıp eğlenecektim. Eğer güneş bir doğsaydı. Yalnızca sabah olsaydı.
Adını seslensem dönüp bakacaktı bana. Bunu biliyordum. Yine de o, caddeden yukarı tek başına yürürken ona seslenmek konusunda kötü bir hisse kapıldım; onun için kimsenin bir şey yapamayacağını hissettim. Ya da belki ben felaket yorgundum. Hiçbir şey doğrudan yüreğime ulaşamıyordu. Bütün istediğim bunu mümkün olduğunca çabuk atlatmak, anıların yalnızca anılar olduğu günü görmekti. Fakat ben bunu ne kadar çok istersem o kadar çok uzak görünüyordu. Geleceği düşünmek beni yalnızca ürpertiyordu.
Sokaklarda insanlar gelip geçiyor, mutlu görünüyorlar, saçlarından ışık yansıyordu. Hafif güneş ışığına sarılı her şey nefes alıyor, gittikçe parlıyordu. Bu hoş manzara hayatla dolup taşıyordu ama benim ruhum kış mevsiminin ıssız sokaklarını ve şafak vaktindeki o nehrin özlemini çekiyordu. Yüreğim paramparça olsun da bitsin istedim.