insanda, bergson'un yaşama hamlesi dediği varlaşma, fakat aynı zamanda onun kadar gerçek ve kuvvetli bir yoklaşma hamlesi de vardır. bunların arasındaki devamlı çatışmadan doğan bütün zıtlıkların sebep olduğu felaket ve kederlerin hepsi "olmak dramı" adını alır.
aşka ait her mesele, yalnız onunla, onun içinde hallolunur. aşk kendisine dışarıda ne hedef, ne de vasıta arar. dışarıdan himayeye de ihtiyacı yoktur. bir sömürge değil, muazzam bir imparatorluktur o.