Bir insan çocuğun duygusunu taşımıyorsa, sınır koymayı bilmiyorsa, öfkesini sağlıklı yönetemiyorsa, kriz karşısına şiddete sığınıyorsa ve kendi yaralarını çocuğun omuzlarına yüklemeye meyilliyse, bu bir eksiklik değil; bir TEHLİKEDİR.
Bize yakışan alışmamaktı. Yanlışa alışmamaktı ,susmamaktı, görmezden gelmemekti, herkes normal görse bile kötülüğü normalleştirmemekti, müsade etmemekti, kendi vicdanımızı susturacak kadar kalabalığa güvenmemekti.