Ahlak; başkasına gösterilen bir nezaket değildir sadece, insanın kendine karşı olan dürüstlüğüdür. Kimse görmezken de adil olabilmektir kimse hesap sormazken de doğruyu seçbilmektir.
İnsan her şeyi yapabilecek güce ulaşınca olgunlaşmadı. Aksine sınırlarını kaybetti. Gücü arttıkça ahlakı zayıfladı, imkanı çoğaldıkça vicdanın sesine kulak tıkadı.
Sen bu şiiri okurken,
Ben başka mevsimde,
Zamanın durduğu hüznün kaybolduğu o şehirdeyim.
Adını anmıyorum artık yoklugun hâlâ ezberimde
Bilmem belki senin için ben de,
Noktasını hiç koymadığın bir cümleyimdir.
… o çıkış yolunu kendimiz bulmalıyız. Bulduktan sonrası ise amme hizmetine dönüşmeli belki. Unutmayalım ki bu yolun bin bir türlü çıkışı var ve dediğim gibi hepimiz aynı yoldayız.