İnanma hūlasalarımıza, onları unut
Şiir yazan ilk insan senmişsin gibi
Yahut son şair
Kendi sözünden başla!
Yine de okursan bizi
Heveslerimizin uzantısı olmak için değil
Düzeltmek için oku zorluklar kitabındaki hatalarımızı
Burada dünüm var, onun bu küçük şehrinde.
Çoban değneğim var burada, horoz ibiğim, saksıda bir demet nergisim.
Onun bende selamı var boşluğun dibinden selvinin tepesine kadar.
Bende yarının hatırası var. Kederim var.
Vadiye açılan bir pencerem, bir kapım var burada.
Bir dünüm var
Bir yokluğum Ramallah'ta!
Dünyamız dar geliyor bize, anlamın yönünü sınırlayan bir kafiye gibi.
(...)
Tarih uyanacağımız bir kâbus mu yoksa semavi bir yol mu anlama giden?
Diyor ki: Gidiştir tarih, dönüştür.
Hayatımız bizimle, burada ve şimdi, öyleyse kalbin bilge fıtratını takip et.
Sıradan bitkilerin arasında dolaş ki çiçek açsınlar.
Çünkü matematik değil kalp açılır doğruya.
İlla var olacaksam hazırım memnun olmaya ve memnun etmeye.
Hazırım barışık olmaya kendimle.
Bir tek talebim var:
Şayet düşerse adım benden, kumru konuşsun benim adıma!