Böyle bir an bir şey oluyor ve ben sımsıcacık bir diyarda güzelliği aynı zamanda yazı bekleyen bir kırlangıç misali inanıyorum her şeye…Var olmayana bile:)
Deli gibi mutlu olmam gereken yerde kasılarak oturunca gerçekten anladım bazı şeyleri…Ağlamak çok içimden gelen bir şey şuan ama asla… Anlarlar yoksa.Değersiz hissetmenin kelime anlamıyım.Anı yaşamak şuan hiç içimden gelmiyor.Güzellik değil insanlık gerekiyor her zaman.
(Bir süre sonra)
Şuan gerçekten çok mutluyum günü çok güzel kapatıyorum hatta kapatıyoruz.Yanlış anlaşılmalar hep olur.Bildiğimiz insanlar hep bildiğimiz ile kalırlar merak etmeyin,ben buna inanıyorum…O kişilere eğer ne kadar çok inanırsanız sizleri yanıltmazlar asla…Hep iyilikleri ve sevgileri ile kat kat yücelirler.Mutluluk zaten bizim içimizde,onu bulmak istemek ne kadar doğru ki?Sen sev o içini…Ansızın zamansız çat kapılar her zaman en güzeli değil midir ki.Belki bir kahkaha belki bir iki dudak arasından çıkan bir sihirli sözcük belki de bir bakış yeter gülümsemeye.Gülelim ya:)Biraz da sen hayatı gıdıkla o zaman güler illa.Kalbin temiz başın rahat olsun.Seni sevenler hep yanında,sen anlarsın zaten.Anlamam lazım diye yorma güzel canını merak etme hissedersin.Kalbin…Nefes al ve unutma:onun götürdüğü yolda bir hayalet ile karşılaşsan bile ona ruhunla sarıl ve yürümeye devam et çünkü bu yol sonsuz…Ve sonsuzluklarda hep var olmayan bir ülke vardır.Uç o ülkeye…Amaçsızdır aslında gülmek ya da sevmek.Amaç aramaktır bence onları körelten.Sevgi ile doğduk bırakın da mezarımız çiçekler ile dolsun….
(Yazım,noktalama illaki hatalıdır bir yerlerde tanıyorum kendimi ama onlar mutluluğumun ve üzüntümün birer heyecanını içeriyor.Mazur görün…)
Desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır
Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor
Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini
Ormanların en kuytusunu sende görmekteyim
Senden kopardım çiçeklerin en solmazını
Toprakların en bereketlisini sende sürdüm
Sende tattım yemişlerin cümlesini
Desem ki sen benim için,
Hava kadar lazım,
Ekmek kadar mübarek,
Su gibi aziz bir şeysin;
Nimettensin, nimettensin.
Desem ki...
İnan bana sevgilim inan
Evimde şenliksin, bahçemde bahar;
Ve soframda en eski şarap.
Ben sende yaşıyorum,
Sen bende hüküm sürmektesin.
Bırak ben söyleyeyim güzelliğini,
Rüzgarla nehirlerle, kuşlarla beraber.
Günlerden sonra bir gün,
Şayet sesimi fark edemezsen
Rüzgarların nehirlerin kuşların sesinden,
Bil ki ölmüşüm.
Fakat yine üzülme müsterih ol
Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini
Ve neden sonra
Tekrar duyduğun gün sesimi gök kubbede
Hatırla ki mahşer günüdür
Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum…