ELİF GÖKÇE
@elfgkce
Şu anda okuduğu kitap
Edebiyatımızın büyük yazarlarından #orhankemal in #eskiciveoğulları romanını #okudumbitti çoğu zaman hüzünlenerek.Yazar,toplumcu-gerçekçi bakış açısıyla öyle güzel ortaya koymuş ki Çukurovalı bir ailenin sanayileşme karşısındaki ekonomik çöküşünü ve en sonunda yeniden toparlanışını... Orhan Kemal'in,üslup kaygısından çok anlattığı konuyu önemsediğini duyumsadığımız eserde yöre insanının kendine has konuşmasını, diyaloglarla ortaya konan kişisel özelliklerini kısa cümleler hâlinde ve oldukça akıcı bir şekilde görmek mümkün.O kadar ki, pamuk toplamak için gittikleri yerde kurdukları çadır, eziyet hâline gelen sivrisinekler , sonrasında çektikleri açlık sanki oradaymışçasına gözümüzün önüne geliyor.Kitabı bitirince , "İyi ki #nazımhikmet in teşvikiyle #roman ve #hikaye ye yönelmiş yazarımız." dedim. Bu eserin sinemaya da uyarlanmış olduğunu öğrendim.En kısa zamanda seyretmek istiyorum.Mutlu günler
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
#tarıkbuğra yı daha da yakından tanıdığım ve ona hayran olduğum bir #biyografi kitabı oldu #büyükağatarıkbuğra .
Beşir Ayvazoğlu , bu tür eserlerin kuru ve tatsız anlatım tuzağına düşmeden gayet akıcı bir üslupla yazarın hayatını etraflıca anlatmış . Ayvazoğlu' nun "Şeyh Galip, Yahya Kemal, Ahmet Haşim " gibi edebiyatımızın dev isimlerini konu ettiği biyografik eserleri de mevcut.
Bu eserde , ömrü boyunca kalemini hiçbir ideolojik akımın emrine vermeden kendi doğruları ve beğenileri çerçevesinde eserler veren Tarık Buğra ; bir aydının sahip olması gereken omurgalı duruşu sergilemesi bakımından takdire şayan.
Parasız kaldığı günlerde mecburen çeşitli gazetelerde çalışmış ve her seferinde kendi doğrularına mugayir haller gördüğünde anında istifa etmiş. Bu tür durumlar sık yaşandığından dostları ona düşman kazandığını , yanlış yaptığını söylermiş.Hatta bununla ilgili de Düşman Kazanma Sanatı adında bir eser kaleme almış yazar.
Hacim olarak küçük bir kitap olsa da başka başka okumalara kapılar açtı.
Okumak isteyenlere tavsiye olunur efendim
#kayıpzamanınizinde nin dördüncü durağı da geride kaldı #sodomvegomorra ile. Kitabın isminin çağrıştırdığı olumsuz anlam, Proust un daha önceki kitaplarda sözünü ettiği salon hayatının türlü kötü halleri arasında eşcinsellik adıyla yerini aldı.Büyük unvanlara sahip ya da sıradan ve masum olduğu sanılan kişilerin görünenin dışında yaşadığı ahlaksızlıklar ,bazen de alenen, sarsıcıydı ama bu kişilerin değişik versiyonlarının aramızda yaşadığını ,iyilik maskesi altına gizlenmiş murdar çehrelerinin sinsi gülüşlerle kendilerince alay ettiğini bilmek daha da sarsıcı.Velhasıl, bu iki lanetli şehrin torunları yeniden ikame etme peşindeler bunları.Sevgili yazarımız, serinin önceki kitaplarında olduğu gibi mest ediyor anılarını, aşkını, geniş gözlem yeteneğinin tezahürü olan betimlemeleri anlattığı bölümlerde. #Swannlarıntarafında da geçen ‘’madlen epizodu’’nun bir benzeri burada da karşımıza çıkıyor ve Marcel bir anda büyükannesiyle yaşadığı anılara dalıyor ki bu bölüm çok etkileyiciydi. Proust un Albertine karşısında yaşadığı hayal kırıklığı ve buna rağmen bir türlü ondan vazgeçemeyişi, yaşadığı ikilemden kaynaklanan ruhi bunalımlar çok güzel aksettirilmiş.Tüm bunların dışında aslında kitabı çekici kılan Bergsonyen zamanla örülen kurgu.Marcel’in bu zamanın etkisiyle sürekli olarak geçmiş ve hal arasında gidip gelmesi ve aslında ona göre ‘’kayıp bir zaman ‘’ olan geçmişin peşinde koşması. Çoğu zaman acı veren bu geriye dönüşler mi gerçek yoksa yaşanan, içinde bulunulan anlar mı? Bunu en sonunda anlamak dileğiyle.
