elif

Ben yalnızlığımı gözlerim gibi taşıdım Unutmak olmazdı unutmadım (...) Kendimi zorla onardım unutmadım Çirkindi ellerim inceliğim yoktu Yalandı bir inansaydım Sonsuz ölürdüm
Sayfa 66 - YKY·Kitabı okudu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yaşama amacı; benim amacım, hedeflerim, yaşamayı anlamlı kılan her şey, hepsi şu anda bana çok saçma geliyor. Bu saçmalıkların peşinden nasıl koştuğumu, bir daha ele geçmeyecek bir hayatı bunlar için nasıl harcadığımı düşündükçe korkunç bir ümitsizlik çöküyor içime.
Sayfa 232 - Ayrıntı Yayınları-82. Basım·Kitabı okudu
“Bence, ben yirmi yaşımdan beri kırkımı yaşıyorum!”
Sayfa 229 - Ayrıntı Yayınları-82. Basım·Kitabı okudu
“O zaman siz kendi iradenizi kendinizden saklıyorsunuz. Ama artık yaşamınızı kabul etmek ve şu sözleri söyleme cesaretini bulmak zorundasınız: 'İşte seçimimi yaptım!' İnsan ruhu, yaptığı seçimlerle belirlenir!”
Sayfa 222 - Ayrıntı Yayınları-82. Basım·Kitabı okudu
“Uçmak istiyorsunuz, ama uçmaya uçmakla başlayamazsınız. Size önce yürümesini öğretmek zorundayım ve yürümeyi öğrenmenin ilk adımı, kendi kuralları olmayan insanın başkaları tarafından yönetilmek zorunda kalacağını anlamaktır. Başkalarının kurallarına uymak, insanın kendisini yönetmesinden çok, hem de çok daha kolaydır.”
Sayfa 220 - Ayrıntı Yayınları-82. Basım·Kitabı okudu