“Anladım ki Tanrı insanların ayrı yaşamasını istemiyor; bu yüzden tek tek neye ihtiyaçları olduğunu açık etmiyor. Beraber yaşamalarını istediğinden hepsine kendileri ve diğerlerinin neye ihtiyacı olduğunu gösteriyor.”
Öncelikle şunu söylemeliyim ki, ilk başta yazan kişi youtuber olduğu için biraz ön yargıyla yaklaşmıştım kitaba. Lakin kitabı okumaya başladığımda hem senaryosu hem de kullanılan samimi dil beni çok etkiledi.
Kitabı okurken kimi zaman kahkaha attım, kimi zaman içim hüzün doldu.
Yazarın kullandığı dil çok samimi ve olayları anlatırken kullandığı kelimeler bile büyüleyici. Bir oturuşta okunacak bir kitap diyemem, yer yer sizi sıkabilir ama bitirdiğinizde hayatınıza çok şey katacağını söyleyebilirim.
Melody, zihinsel engelli kabul ediliyor ve doktorlar umudunun olmadığını söylüyor. Yalnız bu doğru mu? Yoksa Melody’nin sadece fiziksel engelleri var ve zekası üstün denecek kadar harika mı?
Bu kitabı okurken tam anlamıyla bir başarı öyküsüne tanık oluyorsunuz. İlk başlarda sadece ailesinin yardımıyla oturabilen Melody, zihnine engel olan fiziksel sorunlarını yenmeye çalışıp birçok kişiye cesaret veriyor. Yani demem o ki kaç yaşında olursanız olun bu başarı hikayesine tanık olmanız gerekiyor, en başta umut ve cesaret olmak üzere insan hayatına bambaşka şeyler katıyor bu kitap.
Melody’nin de dediği gibi:
“Herkes kendini ifade etmek için kelimeleri kullanıyordu. Ben hariç. Ve eminim ki tüm bu insanlar kelimelerin gücünün farkında değildi. Oysa ben farkındaydım.”