Yaşamı ‘hafifçe’ yaşayabilseydin yaşamın olayları da uçup giderler, sana yük olmazlardı ama o zaman da uçucu, boş olurdu yaşamın. Bu yüzden, yaşadığın her olayı ‘ağır’laştıracaksın; ki uçup gitmesin, omzuna çöksün; sen de onun yükünü taşıyasın.
Yaşamın, yükündür.
Yaşam gidince ne yapacağını bilemediğin ama gitmek istediğin yerlere doğru katettiğin yollardan oluşacak ki bunlar, belki, o yerlere gitmek istediğini bile ancak sonradan anlayacağın yollar olacak.