Vakti gelince ekleyin
Pişmanlık sabahları kokan deftere
Elbet ödenir karası gözlerinin
Libası çocuk dizlerinden belli
Yıkın dikkatle çürüyen kubbeleri
Kalabalık ve tanıdık
Avuçlarında usul usul yanıyor tatlı ve ekşi
Kandırır zihni saf su çocuklarını
Farketmiyor kumlar düşerken birbiri ardına
Bilemeden yokluğu yok olan bedenler
daha demin esnediler
Önce siz yıkayın kendi çarşaflarınızı
Aydan dede yazın deftere
On iki bin kilo
Kurşun kalem ve ölüm
Elma ve bomba
Elbet ödenir bir gün ömür borcu
Armut dersem çık ELMA dersem yaşa
-Kübra Nur G.-