Elif
@elif___ce
Şu anda okuduğu kitap
Bizim şansımıza da cennet gibi vatan düştü.
Finlandiyalılar yüzyıllık bir emek ve azimli çalışma sonucunda ülkelerini çok güzel ve yaşanabilir bir yere dönüştürdüler. 'Bizim şansımıza bataklıklar ve kayalar düştü fakat biz onları işledik ve uygar bir ülke kurduk.'
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yeni Fin Yaklaşımı
Bir İngilizce dersi düşünün. Ancak tahtada Avrupa kıtasının haritası var. Çocuklar, hava durumu şartlarını tahtada gördükleri farklı ülkelerle birleştirmek zorunda. Örneğin, bugün Finlandiya'da hava güneşli ve Danimarka'da sisli. Yani öğrenciler İngilizce öğrenmeyi coğrafyayla birleştiriyor.
Kelime anlamıyla ikigai 'hep meşgul kalarak mutlu olma' anlamına geliyormuş. Herkesin bi yaşam amacı yani ikigaisi olduğuna inanıyor Japonlar. Kitapta uzun yaşayan, yaşlı olmasına rağmen sağlıklı olan insanların yaşam tarzlarından bahsediliyor. Temel olarak sebze tüketmek, doksan yaşından sonra dahi aktif kalmak, başkalarına yardım etmek, egzersiz, güçlü sosyal bağlar, araba sürmekten çok yürümeyi tercih etmek bu sebepler arasında. Sevdiğimiz işle uğraşmak bir numarada aslında. Kendimizi kaptırıp kaygılarımızı unutacağımız bir iş. Mutluluk sonuçta değil, süreçtedir. Süreci yakalamanın öneminden bahsediyor. Uzun yaşamış insanların beslenme tarzlarına tavsiyelerine de yer verilmiş. Yoga, Tai Chi hareketlerinin detaylarının verildiği sayfalar beni biraz sıktı. Ama genel anlamda sıkılmadan okudum ve ana mesaj olarak şu cümleyi aldım: 'Mutluluk daima kalbin kararıdır.'
Zamanı değerlendirme konusunda ne kadar başarılıyız acaba? Evet okuyoruz çalışıyoruz büyüyoruz ve sonunda yaşlanıp öleceğiz. Ama sürekli bir koşturma hali mi bu yoksa arada bir soluklanıp bakıyor muyuz anın güzelliğine? Gülümsüyor muyuz yeterince veya dinliyor muyuz insanları konuşmaktan sıra geldiğinde? Momo kadar iyi bir dinleyici miyiz ve zaman hırsızlarıyla ne kadar mücadele ediyoruz? İncelemeden çok sorgulamaya döndü çünkü sorgulamak zorundayız. Zamanı çalan adamlarla küçük kız Momo'nun mücadelesi bu kitap, bir zaman masalı aslında. Momo'ya sarılıp 'bana yardım et ben de zamanımı çalanlardan kurtulmak istiyorum' diye fısıldamak istiyorum. Huzursuz, kaygılı, mutsuz, umutsuz geçen her anı zaman avcılarının hanesine ekliyoruz. Acele edip anı kaçırıyoruz çoğu zaman. Kitapta dediği gibi 'İnsan ne kadar yavaş hareket ederse o kadar hızlı ilerliyordu. Ama aksine, ne kadar acele ederse de o kadar güç ilerliyordu.'
