Toplumsal hiyerarşide yükselindiği oranda, söylenenler daha soyut hale gelir: Eller; çalışma, yaşlılık, genel sorunlar üzerine sıradan görüşlere vesile olan eğretilemeler ve simgeler gibi iş görmeye başlar.
Ayrım
Böylelikle belirli bir takım nesnelerle güzel fotoğraf çekmenin olanaklılığını sorgulayanların, ilk komünyon ayini, deniz üzerinden gün batımı veya manzara gibi popüler beğeninin sıradan nesnelerini "avam" ve "çirkin" diye reddeden veya "anlamsız", "ahmakça" ve biraz da "gülünç" diye eleyenlerin ya da Ortega y Gasset'nin terimleriyle söylersek naif bir biçimde "insani" olanları eleyenlerin payının ve öte yandan temsil edilen şeye göre temsiliyetin özerkliğini doğrulayarak, demir iskele, ağaç kabuğu ve özellikle de en bayağı nesne olan lahanalar gibi toplumsal olarak anlamsız görülen ya da araba kazası, Rembrandt' a anıştırma yapmak için seçilmiş kasap tezgahı, Boileau'ya anıştırma yapmak için seçilmiş yılan gibi çirkin ve itici nesneler veya yersiz olarak görülen hamile kadınla güzel bir fotoğraf çekmenin hatta güzel bir resim yapmanın mümkün olduğunu söyleyenlerin payının eğitim düzeyine bağlı olarak arttığı gözlemlenir.
Ayrım