Söylesene, neden kadın
erkek ilişkisi okullarda öğretilmiyor? Ciddiyim. Bu en az memleketimizdeki dağ ve denizlerin coğrafyası ya da doğru diyaloğun temelleri kadar önemli. İnsanın ruh huzuru terbiyeye ve imlaya
olduğu kadar buna da bağlıdır. Bunu söylerken birtakım ahlaka
aykırı dersleri kastetmiyorum; kastettiğim tek şey, aklı başında
insanların, yazarların, doktorların bazı mutlulukları, erkeklerle kadınların beraber yaşama imkânlarını zamanında anlatmaları.
Yani mesele “cinsel hayat” değil, mutluluk, sabır, alçakgönüllülük,
memnuniyet. İnsanları küçümserken en çok bu ödlekliği küçümsüyorum; hayatlarının sırrını kendilerinden ve dünyadan saklamalarına neden olan ödlekliği.
Ben Don Juanları hiç anlamam, bir erkeğin aynı anda birden fazla
kadınla yaşayabileceğine inanmıyorum. Önemli olan, tek bir insanı
bütün melodileri çalabileceğimiz bir enstrümana dönüştürmek.
Etraflarında hayatı önem taşıyan her şeyi ilkel bir güçle emen insanlar vardır; tıpkı vahşi ormanda birkaç yüz metrekarelik alandaki ağaçlardan toprağın nemini ve besin maddelerini çeken belli sarmaşıklar gibi. Bu onların kanunu ve özelliğidir. Kötü niyetli değildir. Onların yapısı budur. Kötülerle kavga edebilir, belki onlarla uzlaşabilir ve ruhlarında onlara acı veren, başkalarından hayattan intikam almak istemelerine neden olan şeyleri çözebiliriz. Bunlar daha şanslı olanlardır. Bir de sarmaşıkgiller vardır; kesinlikle kötülük etmek istemez, sadece etraflarını ölümcül derecede amansız bir susuzlukla kendilerine bastırarak onun bütün gücünü emerler. Böyle insanlar barbarlar, doğal şiddetliler.