İnsanlar birbirlerinin hayatlarına bakıp, neden aynı şartların kendilerinde olmadığını sorgulayarak kıskanırken o hayatın gerisinde neler yaşandığını bilmiyorlardı. Birinin mükafat olarak gördüğü şey diğeri için bir ceza olabilirdi.
Hz. Mevlana demiş ki; her şey vaktini bekler. Ne gül vaktinden önce açar ne güneş vaktinden önce doğar. Bekle. Senin olan sana gelecektir. Ya nasip de, Rabbine bırak...
Güneş aynı yerden doğar ama her gün farklı parlar. Önemli olan kapalı bir günde bile bulutların arasından sızan ışığı görebilmek, güneşin her şeye rağmen doğacağını bilmektir.