"Talih... Herkes hayata koltuğunun altında gizli bir torbayla gelir. Kimisininki
bomboştur. Kimisininki sıkı sıkıya doludur. Benimkinde çok iyi şeyler vardı. Güzel
bir kadın, latif çocuklar, sevdiğim meslek… Az çok şöhret, itibar… Ne çare ki torba
delikmiş… Hepsi, hepsi gitti. Hepsini yarı yolda kaybettim… Hepsini..."
"Haydi haydi, böyle şeyleri düşünme, yalnızca kendini düşünmekten vazgeç. Sadece kendin için yaşama. Sen ayakkabıcı değilsin. Senin çocukların sağlıklı, karın yiyecek dilenmiyor. Etrafına bir bak. Botlarından başka düşünecek daha önemli bir şey bulamıyor musun?"