Dante onun sözleriyle irkilip kendi gibi Kayaların büyüttüğü bu Çürük kıza bakakaldı. Küçük, hevesli, kalp şeklindeki güzel yüzüne; mutlu gülümsemesine ve iri ela gözlerini çevreleyen açık renk kirpiklerine. Belki de ilk defa, ona gerçekten bakıyordu. Bir insana bu kadar uzun bakınca, görmek istemeyeceğiniz kadar çok şey görmek kaçınılmazdı, tabii: O parlak gözlerin altındaki morlukları, tatlı yüzünü kesen ince kırbaç izini, boynundaki Çürük mührünün etrafını çevreleyen kabarık deriyi -Dante, bunun sadece mühür yapılırken direnenlerde olduğunu biliyordu- ve daha nice zalim detayı...
"Arkadaş aradığımı nereden çıkardın ki? Bizim gibilerin arkadaşı olmaz. Biz yalnız oluruz," dedi Lunu, bu söylediği çok üzücü değilmiş gibi gülümseyerek.