Bazı insanlarda öfke ve nefret doyumsuzluğu vardır. Dünyaya karşı dipsiz bir öç alma duygusuyla doludurlar. İnsanın içini yoksullaştıran isli, yağlı duygularla beslenir; öfkelenmeye, nefrete, hasede, kıskançlığa doyamazlar.
“ Yoksullar ve yoksulluk, burnumuzun dibinde, orada, öylece duruyor ve bizler her gün onların yanından geçip gidiyoruz; hiçbir şey yapmadan, kimseye hiçbir yararımız olamayacağına sonsuza dek inanmış olarak…”