elif uşar

elif uşar
@eliffusar
gözlerimde ölümün gölgesini görmüştüm ,anlamıştım öleceğimi, yok kurtuluş.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
şimdiye kadar tasarladığım haliyle dünya, değerini yetiriyor, geçersizleşiyordu; gecenindi söz; dünyanın yerine gecenin karanlığı hüküm sürüyordu(bana öğretmemişlerdi geceye bakmayı, geceyi sevmeyi.)
hiçbir zaman el sürmek değildi istediğim; gövdemin görünmez ışınlarının ona değmesi bana yetiyordu.
hayat tecrübelerimle şu yargıya vardım ki, başkalarıyla benim aramda korkunç bir uçurum var, anladım, elden geldiğince susmam gerek, elden geldiğince düşümcelerimi kendime saklamalıyım.
yaralar vardır hayatta, ruhu cüzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar.