Elifgngor
@elifgungr
"Göç benim içimde, nereye gitsem varamadığım yerdeyim."
153 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Psikolojide birikmişlik;Psikoloji
İfade edilmeyen, görülmeyen ve çözümlenmeyen duyguların zamanla yoğunlaşmasıdır. İçimizde sessizce birikir, yer kaplar ve fark edilmeden ağırlaşır.
Toplumsal bir algı hâline gelen "kimseye güvenme" uyarısı ise artık gözümüze kırmızı bir uyarı ışığı gibi çarpıyor. İnsanlar giderek daha fazla bireyselleşiyor; herkes, farkında olmadan, diğerini potansiyel bir tehdit gibi görmeye başlıyor.
Bu güvensizlik ortamında insanlar hayatlarındaki iyi ya da kötü hiçbir detayı paylaşmamayı seçiyor. Kırgınlık gizleniyor, duygular bastırılıyor. Ancak eninde sonunda, birbirimize karşı verdiğimiz bu anlamsız savaş patlak veriyor.
Çoğu insan bunun farkına vardığında "Ben aslında çok yorulmuşum." diyor. Oysa belki de mesele yalnızca kişisel yorgunluk değil. Biz, toplumsal beklentilere göre hareket eden, güçlü görünmeye çalışan, mesafeyi güven sanan insanlar hâline gelmişiz. Kendimizi korumaya çalışırken, birbirimizden uzaklaşmışız.
Ve belki de en çok bu uzaklık yormuş bizi.
Oğuzhan Çakır isimli okura yanıt verildi
Elifgngor
Çok haklısınız ama güvendiğimiz insanlardan da darbe aldıktan sonra gerçek anlamda bireysellik, yalnızlık ve tiksinti kavramlarıyla kendimizi bir mağaraya kapatmaya ve gerçeklere karşı gözlerimize perde çekmeye başlıyoruz. Oysa dünya iyilerini hatırına dönüyor diye bir söz var. İnsanlar belki de belli bir mesafede iyi kalabiliyorlar. İlişkilerde samimiyet arttıkça beklentiler veya menfaatler de artıyor ve “en çok ben” denmeye başlanıyor. Böyle olunca da; iyi insanlar var ama hangi durumlarda? Diye soruyoruz kendimize. Hepimizin içinde iyilik ve kötülük var, hiçbirimiz kelimenin tam anlamıyla ne iyi ne de kötüyüz. Aslında olaya böyle bakmaya başlayınca, insanların kendi çıkarları için iş yapması pek de ilginç gelmiyor. Ne yapmalıyız bu durumda? İnsanlarla iyi anlaşmalıyız ama en çok kendimizle. Yeri gelince dert yanmalı yeri gelince “ne olacak bu ülkenin hali” demeli yeri gelince de tatlı tatlı konuşmalıyız… Duygularımızı paylaşmak çoğu zaman açık vermek gibi geliyor olabilir. Ama varsın açık verelim. Kendimizi saklayarak daha güvende olabiliriz ama daha iyi olamayız..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bizi yaratan şey baskıdır ama.
İlk başta kömürsündür, basınç sayesinde elmas olursun.
Elifgngor
Nora, Neil'ın elmas hakkındaki yanlışını düzeltmedi. Kömürün de, elmasın da karbon olduğunu ama kömürün hiçbir basınç altında elmasa dönüşemeyecek kadar katışıklı bir karbon olduğunu söylemedi. Bilimsel olarak, kömürseniz kömür kalırdınız. Belki de hayattan alınması gereken esas ders buydu.
Dediğiniz oldu mu hiç:Şiir
Ölseydim de bu günleri görmeseydim.
Elifgngor
Daha çok; "Yaşasaydım da vurdumduymaz olsaydım; yaşasaydım da dünyadan bir haber olsaydım, sadece kendime odaklansaydım. Dünyayı değiştirmek uğruna kendimi yıpratıp durmasaydım. Yaşasaydım da herkes gibi bir tek kendimi düşünseydim ve *ölseydim de bu günleri görmeseydim.* diyebileceğim potansiyel olayları bu kadar kafama takmasaydım." derdim
Geceye ruh halini anlatan bir şiir bırak...
Elifgngor
Kuş uçmaz, kervan geçmez bir yerdesin.
Su olsan kimse içmez,
Yol olsan kimse geçmez,
Elin adamı ne anlar senden?
Çıkarsın bir dağ başına,
Bir ağaç bulursun Tellersin
pullarsın Gelin eylersin.
Bir de bulutları görürsün,
bir de bulutları görürsün,
bir de bulutları görürsün.
Köpürmüş gelen bulutları.
Başka ne gelir elden?
Çın çın ötüyor yüreğimin kökünde
şu dünyanın ıssızlığı.
Tanrı kimsenin başına vermesin
böyle bir yalnızlığı!