Sadece bir şiir kitabı değil; bir ruh hâli, bir meditasyon, hatta bazen bir fırtına. 1988-1998 yılları arasındaki şiirlerin bir araya geldiği bu toplamda Müldür’ün dilinde kelimeler dans ediyor; anlamlar çarpışıyor, duygu ve düşünceler içimizde çalkalanıyor.
Okurken normal şiirin sınırlarını zorlayan, kelimenin bildiğimiz anlamlarını yeni renklerle boyayan bir atmosfer. Araç gibi görünüp yük gibi dokunan dizeler… Sanki her dize ayrı bir pencere açıyor ve sen o pencereden bakarken kendini, geçmişini, düşüncelerini farklı bir ışıkta görüyorsun.
Kitaptaki şiirler sık sık yalnızlıkla, doğayla, zamanla, kimlikle çarpışıyor. Bazı şiirlerde bir yağmur yağıyor, bazılarında karanlıkta bir ışık görüyorsun. İnsanın hallerini “şair diliyle” değil; “ruhun diliyle” aktarıyor Müldür. Ve sen, okuyucu olarak yalnızca bakmıyor; dinliyorsun. Kelimeler değil, sesler geliyor kulağına bazen uğultu gibi, bazen fısıltı gibi.