Evrenin içinde, küçük dünya bahçesinde,
Bir elimde kitap diğerinde bol köpüklü bir kahve ,
Oturup dalmışım kendi alemime.
Rüzgar ,hafif bir esintiyle öptü kitabın kapağını
Sarhoş eden kokusuyla mest etti kahvenin eşsiz tadı.
Şöyle bir baktım da uzaktan ;
Ne güzel neşe verip , gülümsetiyordu dünyayı .☕️ Elif İlalan
Cemre ; havaya , toprağa , suya düşmesiyle değil, insanın gönlüne düştüğünde gerçek baharı getirir.
Kalbi yeşermemiş insan , baharı görebilir mi hiç? Elif İlalan
Bir çay demledim senin için ,
Sıcaklığıyla bedenini saran
Deminde kendini bulduğun
İçtikçe tüm dünyayı unuttuğun.
Tüm sevgimi kattım içine senin için ,
Demine dünyanın gamını gömdüm
Soruyorum sana ?
Hayaller sığar mı bir bardağa
Elif İlalan