Dışımda cereyan eden cennetlerin, içimde sakladığım cehennemlere yenilmesine hep izin vermişimdir. Ölümlü bir bedene sahip ıssız bir ruh, nasıl olur da mutluluğa öylece atılabilir ki?.. Bu hastalıklı düşüncelerin ardında delilik yahut travmatik nedenler değil, belki de; insanlığın içsel sancıları yatıyor. Fakat emin olduğum bir gerçek var, o da dünyaya karşı olan ilgisini kaybetmiş bir benliğin mutluluk gibi bir beklentiye sahip olmadığıdır.