"Lakin Yarabbi! Anlasanıza, ölüyorum. Onların gözümün önünde seviştiklerinden, gözümün önünde... Ben işkenceler içinde kıvranırken, onların saadetlerinden ölüyorum..."
Uzakta olan bir insanın anısı kalbin karanlıklarında aydınlanır. Ne kadar kaybolursa o kadar parlaktır. Umutsuz karanlık ruh, ufkundaki şu aydınlığı görür. İçteki gecenin yıldırdığı aydınlık.