Yaşamın özünü teşkil eden bu miras çamura benzetilebilirdi. Ve bu malzeme çok sayıda farklı olasılığı içinde barındırıyor, yoğrularak farklı kalıplara sokulabilmek kapasitesi taşıyordu. Yaşadığı çevre de bu çamura şekil vererek onu belirgin bir kalıba sokuyordu. Kısacası eğer Beyaz diş insanoğlunun ateşine yaklaşmamış olsaydı vahşi doğa onu gerçek bir kurt haline dönüştürebilirdi. ama tanrılar ona bambaşka bir çevre vermişlerdi.Böylece çamuru kurda çok benzeyen ama kurt olmayan bir köpek biçiminde yoğrulmuştu.