Elif K.

Elif K.
@eliif_26
Düşünceleri karmakarışık uçuşuyordu. Aniden bir tanesi keskin bir bıçak gibi yüreğine saplandı: Onun uğruna ölecekti ve o bunun farkına bile varmayacaktı. Köpüren yaşamının tek bir sessiz dalgası bile onunkiyle buluşmayacaktı. Tanımadığı bir yaşamın kendisininkine bağlandığını ve orada parçalandığını asla bilmeyecekti.
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Hayat bir avuç sırdan ibaretti. Sırlar küçük yalanlardan, yalanlar korkak insanlardan, korkak insanlar ise karanlık tohumlardan filizlenirdi. İhtişamla bezeli cennetler bazen en büyük cehennem, alevler içindeki cehennem ise insana en büyük cennetti. Hayat aslında sırlardan da öte bir avuç bilinmezlikten ibaretti. Ben sırdım. Yalanlardan sıyrılıp, korkak insanların elinde filizlenmiş, içine düştüğüm cehennemi yıllarca kendime cennet diye ezberletmiştim. Bir avuç bilinmezliğin de ötesindeki o, en bilinmez olan bendim.
Bülbül Kapanı
Kadir daha fazla eşinin acısına dayanamayarak odanın çıkışına ilerliyordu ki durdu. "Ayşe nine." dedi. "Şehrazat'ı kurtar." Sessiz bir istek daha vardı bu cümlede. Bebeği değil... Çıktı. Kapalı kapı arasında ellerini ovuşturarak ileri geri gidip geldi. Eşinin çığlıkları arttıkça içindeki sızı büyüdü. Onu kaybedemezdi. Tek varlığı oydu, canından çok sevdiği eşi... Bakışları ellerine indi, titriyordu parmakları. Bu ellerle mi zarar vermişti ona? Öfkesi kendineydi. Engel olamadı. Duvara art arda yumruklar indirdi. Ellerinin üzeri paramparça oldu. Duvar kan izleriyle lekelendi. Aynı saniye içerisinde çığlıklar da susmuştu.
Bülbül Kapanı
Alıntı
Üstlerinden bir kuş geçti. Rüzgar derin bir uğultuyla lojmanın etrafını sarmaladı. Acılı feryat, boğuk yalvarışlara ve kesik ağlama seslerine dönüştü. Bu feryat ve ardından gelen sessizlik, askeri lojmanda tek bir anlama gelirdi. Bu çığlık, ölüm demekti. Bu çığlık, şehit demekti. Bu çığlık, eşsiz kalan bir kadın ve babasız kalan bir çocuk demekti.
Aşk hakkında çok okudum, çok düşündüm ve nasıl bir sonuca vardığımı duymak ister misin? İnsan sahip olmadığı şeye aşık olur, kişiye değil. Bu bazen bir kadının kaybettiği babasının yerine koyduğu adam oluyor, bazen yorulduğu yokluktan onu kurtaran bir şövalye, bazense bir adam için dokunulmamış bir ten. Ve bazen de özgürlük. İnsanlar gerçekten kişilere mi aşık oluyor sanıyordun?