kendinden nefret eden biri bir başkasını sevebilir mi? böyle biri kendiyle kavgalı olan başka biriyle uyum içinde olabilir mi? kendine eziyet çektirip yine kendi kendine çokbilmişlik taslayan böyle bir insan başka birine huzur verebilir mi? bu sorulara olumlu cevap veren varsa, o budalanın dik alasıdır.
değişimin olmadığı ve değişime ihtiyaç duyulmadığı yerde zeka yoktur. sadece çeşitli ihtiyaçları karşılamak ve tehlikeleri defetmek zorunda olan hayvanlar zekadan payını alırlar.