Her insanın hüznü, sevinçleri var. Hayatı var her bireyin. Bu hikaye her şeyi olduğu gibi yansıtan bir ayine, ayinenin ardındaki sırrı irdeleyen, bize de irdeleten bir rehber aslında. Sonuç bölümüne kadar dediğim gibi, her şey aynı, olduğu gibi. Sonrası beni müphem bir boşluğa yahut bir kaosa sürükledi. Hikayenin sonundaki acı gerçeğin meydana getirdiği karmaşa, ve ardındaki sessizlik.. Sessizliği bozan, hayret ve pişmanlık arasında çaresizce dile gelen "Ne yaptık biz?" sorusu. Tek ses bu. Ve bu hikayenin sonu değil aslında. Belki trajik bir başlangıcı ifade ediyor.