Elif
@elipyntr
2 okur puanı
Şubat 2025 tarihinde katıldı
Tamamen ona ait, onu eğlendiren, hatta mutlu eden yalnızlığının içine çekilmiş, beni unutmuştu. Daha sonra da defalarca onun bu yalnızlığının içine kendinden hoşnut bir gülümsemeyle çekildiğini gördüm. Ona seslendiğimde, o yalnızlığın içine nasıl doğal bir sükunetle çekildiyse, oradan aynı doğallıkla çıkıyordu. Yalnızlık onun yuvası gibiydi. Güzel kanatlı bir kuş gibi rahatça yuvasına girip çıkabiliyor, bunu yaparken hiç zorlanmıyordu. Bu da daha önce benim kimsede görmediğim bir özellikti ve bu yalnızlığı beni büyülüyor, bende oraya, o yalnızlığın içine girme isteği uyandırıyordu. İkimize ait bir yalnızlığımız olsun istiyordum.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
-Dünya titrediğinde Afrika'daki Büyük Sahra bir ormana dönüşüyor... Yirmi bin yıl orman olarak kalıyor... Sonra dünya bir daha titrediğinde orman yeniden çöle dönüşüyor.
Titrek bir kaya parçasının üstünde yaşarken herhangi bir şeyi ciddiye almak çok akıllıca gözükmüyor bana.
-Ciddiye almadan nasıl yaşayacağız?
-Ciddiye alarak nasıl yaşıyorsunuz?
-Bazı şeyleri hiç akıldan çıkarmamak lazım... Birincisi titrek ve kararsız bir kaya parçasının üstünde yaşıyoruz... İkincisi çok kısa ömürlü canlılarız... Üçüncüsü...
Sustu.
-Üçüncüsü? dedim.
-Üçüncüyü de sen bul, dedi.
Öyle dedim ama aslında kabukları koparılmış iki kaplumbağa yavrusu olduğumuzu düşünüyordum, iki kabuksuz kaplumbağa gibi birbirimize sokuluyor, birbirimize sığınmaya uğraşıyorduk. Eğer koparılmamış olsaydı kabuklarımız birbirine çarpar, birbirimize sokulmamızı önlerdi, hikâyelerimizi bu kadar çabuk anlatmazdık. Biz anlatmamak üzere eğitilmiştik, kimliğimizi sırtımıza yazarlar, kabuğumuzu sıkıca üstümüze kapatırlardı, böylesine çabuk ele vermezdik kendimizi.
Puan vermedi·220 syf.·
8 günde okudu
·Okunma: 07 Ocak 2024 00:00
·2024 1. kitabı
Puan vermedi·128 syf.·
7 günde okudu
·Okunma: 20 Şubat 2025 00:00
·2025 2. kitabı
