Yakınmasan da olur artık kötülüğünden:
Güllerde diken vardır, gümüş çeşmede çamur;
Tutulur ay ve güneş, söner bulut yüzünden;
En küçük tomurcukta iğrenç kurtlar bulunur.
Kusursuz insan olmaz – bende kabahat az mı:
Örnekler verip haklı bulmak suç işleyeni?
Bu özürler büsbütün ahlakını bozmaz mı?
Günahlarından öte bağışlamışım seni.
Benim aklım savunur senin şehvet suçunu;
Avukatın gibiyim davacın olsam bile:
Suçlu ben'im, yargıca kendim söylerim bunu,
İçsavaşa tutuşur bende nefret sevgiyle.
Suç ortağı olmaya gösteriyorum rıza
Hiç acımadan beni soyan tatlı hırsıza
Reklam
"... derler ki kadınlar kulaklarıyla, erkekler gözleriyle severmiş. Erkeklerin sevme yetisi varsa tabii."
Lord Henry, "Şu kadınlar tehlikeli işler yapmayı nasıl da seviyor." diyerek güldü.
"Kadınlara dair en çok hayran olduğum şeylerden biri budur. Bir kadın önüne gelen herkesle flört edebilir, yeter ki başkaları onu izliyor olsun."
Öyle günahlar vardı ki hatırası işlenmesinden daha çekiciydi; öyle zaferler vardı ki arzuları değil de kibri besleyip doyurur, duyulara verebileceği keyif ve tatmin duygusundan çok daha fazlasını zihne verirdi.