E.
@eliscesun
Hayatını kitap okumaya ve oyun oynamaya adamak isterken sürekli işi çıkan biri.
21 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi
Kitabın redaktesi o kadar kötü ki, ne kadar tahammül ederim bilmiyorum. Neredeyse her cümlede, trafikte kırmızı ışığa yakalanır gibi virgüle takılıyorsunuz, beynim frene basıyor gibi hissediyorum ve daha ikinci sayfada mahvetti beni. Üstelik TDK yönergelerine falan da uyulmamış. Cinnet geçirmezsem devam ederim.
Reklam
Puan vermedi·392 syf.·
2023 17. kitabı
Rosie gerçekten hiç umrumda değildi ama Lucas... Sadece...WOW! Her kadının hayali gerçekten. Sırf bunun için bile okuyabilirsiniz. Lucasım da Lucasım diye gezineceğim bir süre...
8/10
2023 8. kitabı
Beklentilerimin bu kadar ötesine geçeceğini tahmin etmediğim bir kitaptı. Basit bir romcom beklerken, böylesi derin konulara sürüklenmeyi beklemiyordum, bulduğumdan memnunum. Ciddi travmalar
Puan vermedi·344 syf.·
2023 7. kitabı
Benim gibi romcom seven ama ucuz versiyonları bayık bulanlar için ilaç gibi gelen bir romanla daha beraberiz.
Öncelikle kitabın başları, fazlasıyla gereksiz bulduğum gevezelikteki cümlelerle başlıyor -ki bir yere bağlanan gevezeliklerden rahatsız olmam-. Ne yalan söyleyeyim, bu hep böyle mi gidecek diye bir iki bölüm telaşlandım ancak sonraki bölümler oturaklılığı artıyor, pes etmeyin.
Karakterlere gelecek olursak, iki karakteri de bir noktadan sonra sevsem de kitabın ortalarında bir yerde "Allah da sizin belanızı versin, bu ne toksiklik" seviyesindeydim.
Kitabın konusu; gerçekçi bir tutumla, romantik ilişkilerde düşüncesizce ve bencilce bir şekilde bireyselliğini ön planda tutanların, kendilerini ve ilişkilerini mahvetmeleri. Kitap benim de insan ilişkilerinde sıklıkla yaptığım bir hata olan "beni üzersen seni daha fena üzerim" cümlelerine vurgu yapıyor, hatta Naomi tam da böyle bir karakter bu yüzden bağ kurarken zorlanmadım.
İki aklı başında ve birbirini seven insanın, hem en çirkin hem de en güzel hallerine tanıklık ediyoruz. Eminim bir sürü insan birbirlerine aynı bu kitaptaki gibi yazık etmiş ve onlar kadar şanslı olmayı başaramamıştır. Zaten iyi hikâyeleri de anlatmaya değer kılan şey budur. Herkesin bir Nicholas'ı bir Naomi'si olamıyor ya da "herkes buna değmiyor".
Toparlayacak olursam kitap, çerez niyetine yediğim romcom'lardan çok daha derin. Benim gibi 25lerinde, "yetişkinlik" ve "romantik ilişkiler" müesseselerinde acemiler için keyifli ve tatmin edici.
6/10
2023 4. kitabı
Kitaba "eh işte, eğlendik mi eğlendik" dışında yapabileceğim tek yorumdan bahsetmek istiyorum...
...
Spoiler*
...
...
...
...
...
...
...
...
Kitabın bir noktasından sonra başrolümüz Hazel'ın, kendini sadece "çatlak kadın" oluşuyla tanımlayışı çok fazla vurgulanıyor. Gerçekten baydım. Kendini sadece bunun üzerinden tanımlaması normal mi gerçekten?
Demek uçuk kaçıksın, sakarsın, yemek yaparken evi yakma ihtimalin var (overrated), dağınıksın (yetişkin bir insanın bu kadar dağınık olması bence anormal), patavatsızsın...Vay be sen biraz çılgınsın galiba!
Hele bir de özgüveniyle gurur duyduğundan bahsediyor bir kısımda bu hanım kızımız ama ne hikmetse, o çok gurur duyduğu özgüveni ve kişiliği, karşısında herhangi bir karşı cins olduğunda kayıplara karışıyor. Çok daha derinlikli bir karakteri olabilirdi ama yazar, iki boyutlu bir kartonla yoluna devam etmeyi tercih etmiş.
Bir iki cümleyle bile biraz daha kotarılabilirdi ya. Birçok hayvan sahiplenmesini, aslında sorumluluk sahibi olmasıyla vurgulayabilirdi. İlkokul öğretmeni oluşunu ve çocuklarla arasındaki iletişimi de aile kurmaya duyduğu özlem için kullanabilirdi. Kızın içsel çatışmaları sadece "ben deliyim, Josh bana uyum sağlayamaz"dan ibaretti ve Josh bile daha fazla iç çatışma yaşadı. Gerçekten çok üzgünüm ama bu kadar sığ olmasını beklemiyordum. Ve bu sinir oluşumun sebebi de kitabın başlarında gerçekten keyif almamdan kaynaklı. Tamamen, "daha iyi olabilirdi, neden ya?!" acısı benimki.
Reklam