"...Yaralı savaş kahramanı bir baba? Okul bahçesinde övünecek daha iyi ne olabilir?"
"Savaşta yaralanmak bir adamı kahraman yapmaz."
Emma gözlerine baktı. "Baba olmak seni kahraman yapacak."
"Ama ne zaman dikkatlice yüzüne baksam iki şey canımı acıtıyordu. Bir, güzelliği. İki, uzaklığı.
Bütün bu süre içinde beni hiç öpmedi. Hiç elimi tutmadı. Hiç sarılmadı. Yan yana yürüdük, karşı karşıya oturduk, iki paralel çizgi gibi asla kesişmeden var olduk."
"...sen oradaydın ve sen oradaydın ve sen oradaydın... ve hangi kahrolasının orada olmadığını biliyor musun? Sevdiğim adam. Burada olacağına söz veren adam."