Elit Kitapkurdu
@elitkitapkurdu
Kitaplar, Filmler ve Doğa
Şu anda okuduğu kitap
İnsanların beni beğenip beğenmemeleri umurumda değil artık. Ben kendimi tanımakla ilgiliyim.
Reklam
Mahalledeki herkes İsmihan abiyi şöhret hayali kurarken tanıdı. Söz gelimi bizi de filmde oynatacak, böylece hem zenginliğe, hem de şöhrete kavuşacaktık öf be! Aradan yıllar geçti, öyle olmadı tabi. Projeye dâhil ettiği insanları şuan sektörde İsmihan abi dışında tanıyan kimse yok Hahhah.
Bir diğer meşhur olayı ise ünlülere yazdığı mektuplar. En son Ajda Pekkan’a yazdığı yüz mektup yüzünden taciz suçuyla gözaltına alındı. Olay şöyle, gençlik fotoğraflarını fotoşop ile güzelleştirip kafasına saç ekleterek ünlülere mektup gönderiyor, hani olur da ikna ederse yazdığı senaryoyu filme çekmeye çalışıyormuş ne alakaysa?
Neyse, tekrarladığı taciz suçundan içeri girince orada da rahat durmamış. Bu sefer ceza evinden mektup yazıp göndermeye başlamış. Artık doğru yalan o kadarını bilmiyorum fakat bu hadise uzun yıllar hafızalardan silinmedi.
Biliyorum o güzel günlerin düşler gibi uçup gittiğini.
İlk anılarımızı, cennet bahçeleri gülüşünü, şefkatinin sırlarını,
kollarının görünmez kanatlarını... 1977, Aralık
“Hakan, beni birilerine anlatıyor musun?” diye sordu. İlk başta anlayamadım bu sualini. “Yani sohbet ediyorsunuz ya. Mübin abi, Alex, Ersin falan.” diye ekleyince. “Ha anladım, ama hayır ben seni kimseye anlatmam.” dedim.
Güldü “Hahhah.” Peşine “Peki, niye?” diye sordu. “Kıymetli olan şey saklanır.” yanıtını verince az önce yüzünde asılı kalan tatlı gülüşü yüzünde yavaş yavaş söndü. Saçlarını topladı önce, sonra avuçlarını burnuna götürdü, bir kere burnunu çekti. Gülüyor, sonra aniden durgunlaşıyordu.
Senin denizinde bir mavi değilim biliyorum, içindeki renksizliğimi de. Gökyüzünü gören bir penceren de değilim artık. O düşlerimin hepsini açığa aldım. Zaman artık geçer saymıyorum. Yüzünün saydamlığını, anlam veren yediverenlerini, dünümüzü, bugünümüzü ve yarınlarımızı da üstelik. Ama biliyorum geçecek bir gün, beni anlaman için uzun zaman geçecek. Sonra birkaç yitirilmiş söz alacak ömrünü… “Özledim!” kelimesi uçup gidecek bakışlarında. Ve bir de artık tekrar edilemeyecek olan sevda sözcükleri. Kaybettiklerimizi bulamayacağız bir daha nasılsa... (1978, Mayıs)
Reklam