Müsvedde hayatlar yaşıyoruz, öylesine ciddiye almadan, özenmeden. Hep bir gün toparlarız düşüncesi var kafamızda. Hepimiz hiçbir zaman gelmemiş ve gelmeyecek o gün umuduyla yaşıyoruz. Ben artık müsvedde bir hayat yaşamak istemiyorum.
“Ne kadar yakınınız olursa olsun, bir başkasının içinden geçenler daima meçhul kalacaktır. Bir yastıkta uyuyanlar bile birbirlerinin rüyalarını bilemezler."
Zamanın İçinde | Ahmet Hamdi Tanpınar
Senden ileride olan hiç kimse, seni aşağı çekmek için uğraşmaz!
Gerçekten ilerlemek isteyen bir insan, başkalarının çabalarını küçümsemez.
Çünkü bilir ki, ilk adım ne kadar küçük olursa olsun, aslında en zor olanıdır.
Başarıya ulaşmış biri, senin denemelerini alaya almaz.
Çünkü kendi yolculuğunda ne kadar engelle karşılaştığını, kaç kere tökezlediğini hatırlar.
Kendi emeğiyle büyümüş bir girişimci, senin ilk iş fikrine gülmez.
Çünkü bilir ki her başarı, cesaretle atılan bir başlangıçtan doğar.
Gerçek sanatçı, senin sesindeki hatalara değil, denemeye olan isteğine değer verir.
Çünkü onun da bir zamanlar söylediği her notada eksikler, hatalar ve güvensizlikler vardı.
Kendi sağlığına önem veren biri, senin tercihlerini sorgulamaz.
Çünkü farkındadır ki her insanın yolculuğu kendine özgüdür ve değişim zamanla gelir.
Kısacası, gerçekten ilerleyenler, başkalarının yollarını kesmeye çalışmaz.
Onlar destek olmayı, ilham vermeyi ve cesaret aşılamayı seçerler.
En çok eleştirenler genelde en az adım atanlardır.
Çünkü konuşmak kolaydır, ama harekete geçmek cesaret ister.
Bazen vazgeçmeli, kendimizi hayatın ön planına almalıyız. Çünkü verilen emek zamanla katlanır ve artık sonsuz bir döngünün içinde hapsoluruz. Bu dön-günün kaybedeni, zarar göreni, üzüleni de biz oluruz. Vazgeçmeyi bilmeli insan. Ellerimizi kanatan şeyleri sıkı sıkı tutmak değil, onları bırakabilmektir bizi güçlü kılacak olan.