“Ben evime geçerdim. Evde beni kahır karşılardı. Hüzün salonda otururdu. Öfke oturma odamdan hiç çıkmazdı zaten. Yalnızlık her yerde teklifsizce dolaşırdı; mutfakta, banyoda, yatak odasında. Hayat, ah, acımasızdı bayım. İçimden neler geçerdi. Yanımdan ömrüm geçerdi. Günler geçerdi. Saçlarım dökülürdü. Sigara içerdim. Ertesi gün ve ertesi gün ve ertesi gün ölemezdim; yaşardım”
“Bizde çok vardır 'cennetin kapısına dikilmiş eli sopalılar'dan. Öyle kolay kolay almazlar herkesi içeri. Allah izin verse bunlar izin vermez: dur birader, giremezsin cennete!”