Elly
@ellyupdatess
Şu anda okuduğu kitaplar
3/5
Hazin bir şekilde yine benim için bir harika bir evrenin berbat bir son kitabı oldu. Tam olarak ne demek istediğimi şu şekilde açıklayayım:
İlk kitap Warcross'u okurken üniversitenin vize dönemindeydim. Aşırı kazık bir dersimin vizesine hazırlanmak yerine sabaha karşı 4'te elimde kitap, yorganın altında oturmuş heyecanla okuyordum. Kitaptan o kadar zevk almıştım ki bir gram bile pişmanlık duymadım. Wildcard'ı okumam ise 5 günümü aldı ve gayet de boş olduğum bir dönemdeyim.
Bence yazar ilk kitapta harika bir evren kurdu. Betimlemeleri muazzamdı. Gerçekten kendimi Emika'nın New York'taki evinde, Tokyo'da, arenada hissedebildim. Özellikle Emika mükemmel güçlü bir karakterdi. Ancak Wildcard'ta bazı şeyler havada kaldı. Sıfır'ın hikayesinde, Emika'nın gel diyince gelen git giden bir kıza dönüşmesinde, Hideo'nun savunmasızlığında beni ikna edemeyen, çiğ bir durum vardı.
Tüm bunların arkasından pek ikna edemeyecek olsam da valla kitabı okuduğum için hiç pişman değilim. :)
Seriye puanım muhtemelen 3,5/5 falan olur. Ama total bir vakit kaybı olduğunu düşünmüyorum. Sadece kitabın sonunda başındakinden daha fazla soruya sahip olacaksınız, o kadar. Orası da sizin hayal gücünüze kalıyor.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Öncelikle herkese selam!
Bu benim yazdığım ilk inceleme, bu sebeple bir miktar heyecanlandım. İncelemem bol bol SPOILERlı olacak, o yüzden kitabı okumamış olan okuyucuları sağdan sağdan kitaba doğru alalım. Sürçü lisan ettiysem affola diyip hemen incelemeye başlayalım.
Gölge ve Kemikte güçlerini keşfeden, ilk büyütecini boynuna takan Alina tam Malyen ile birlikte uzaklara kaçtı derken bakın şu olanlara?? Bir noktada tabii ki de Karanlıklar Efendisi’nin onları bulacağı biliniyordu. Evet, kaçabilecekleri en uzak yere gittiler, ellerinden geleni yaptılar. Lakin bir insan hiç mi güçlerini geliştirmek için uğraşmaz? Git bir kuytu köşeye uğraş yani. Adam geldi, aa buldum seni dedi, kız da okey dedi ve döndüler.
Kitabın benim için neredeyse tek kazanımı Sturmhond aka Nikolai Lantsov oldu. Yahu sen bizim kurnaz, zeki karakterlere susamış çölümüze bir vaha mı olmaya geldin? İyi ki geldin, hoşgeldin. Düşünme tarzı, atikliği, (çoğu zaman) herkesten bir adım önde oluşu, esprileri, hiç bıkmadan Alina’ya ilanı aşk etmesi… mükemmel biri.
Yazar seride harika bir evren kurmuş. Muhteşem detayları var bu evrenin. Ama karakterler tam tersine çok zayıf kurulmuş. Dolayısıyla karakter gelişimi de yok. En büyük örneği Alina. Yani Karanlıklar Efendisi seninle bağ kuruyormuş. E kardeşim bunu fark ettiğin anda ne bileyim bir meditasyon yap, bir şey yap, sen de ona bağlanmaya çalış mesela? Özellikle Malyen’ın sen çok değiştin ve ben kendimi buraya ait hissetmiyorum isimli türküleri söylediği sıralarda Alina’nın bir kendine gelip “ben koskoca Güneşin Elçisi’yim, benim yerim burası ve senin ağlamalarınla uğraşamam” demesini bekledim ama yok. Ne aklıyla düşünebiliyor ne de kalbiyle hareket edebiliyor. Ben 2. Ordu’da görev yapan bir Grisha olsam karşımda asla karar mekanizması 0 olan, daha kendi
