Evet, seni tanıdığım anda kişiliğin benim üzerimde olağanüstü bir etki yarattı. Sana delice, ölçüsüzce, akılsızca tutulduğumu kabul ediyorum. Konuştuğun herkesi kıskandım. Seni kimseyle paylaşmak istemiyordum. Yalnızca seninle birlikteyken mutluydum. Senden uzakta olduğum zamanlar sen sanatımda yaşıyordun. Çok yanlış ve aptalcaydı.
Şu kâinatta belki bir de iyi taraf vardır, fakat görmek bize nasip olmuyor diyor ve seni düşünüyordum. Bir daha teşekkür ederim. Beni boş hayallerle avunmaktan, yaptığıma pişman olmaktan kurtardın.
Ben onu görmeden evvel hayatın manasını bilmiyordum, bulamamıştım. Şimdi görüyorum ki, o da bensiz yaşayamayacak... Söyledikleri doğru, en az doğru görünenler bile doğru... Birbirimize rastlamadan evvelki hayatımız sahiden birbirimizi aramaktan başka bir şey değilmiş...