Sıla
@els_
Uyuşuk parmak uçlarım, hayatımı çizmeye çalışıyor.
Estragon: Hadi hemen kendimizi asalım!
Vladimir: Bir dala mı? [ Ağaca doğru giderler. ] Güvenemem buna.
Estragon: Hiç değilse deneyelim.
Vladimir: Hadi öyleyse.
Estragon: Sen buyur.
Vladimir: Yo, yo önce sen.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Vladimir: Off... [ Düşünür. ] Ayrıntılara girmesek de olur.
Estragon: Doğmuş olduğumuzdan mı?
Vladimir: Şair olmalıydın sen.
Estragon: Şairdim. [ Üstündeki paçavraları gösterir. ] Belli olmuyor mu?
Estragon: Ne ağacı bu?
Vladimir: Bilmiyorum. Bir söğüt.
Estragon: Yaprakları nerede?
Vladimir: Ölmüş olmalı.
Estragon: Daha fazla gözyaşı dökmeyecek.