Kitabın çok akıcı bir hikayesinin ve çok akıcı bir dilinin olduğunu söyleyemem.Yalnızlık ve hüzün temalı psikolojik tahlillerle desteklenmiş bir roman. Anlatımı renkli, ancak yer yer argo ve küfürlü söylemler var bu da bence kaliteyi düşürüyor.Kitabın sonlarına doğru akıcılık artıyor merak uyandırıyor.Ama son bölümlere gelene kadar sanki yazarın kendi kendine yaptığı gevezelikleri okuyormuşsunuz gibi hissettiriyor ve bunaltıyor.Bu, benim gevezeliklere tahammül eşiğimle de alakalı bir durum olabilir :) Kitabı tavsiye ederim, sabredin ve okuyun :) Ama yazarın bir başka kitabını okur muyum sanmıyorum :) Ve son olarak güzel bir alıntıyla incelememi kapatıyorum: “ve bunca aynılığa rağmen, insanlar hep, insanlar daima,insanlar her yerde yalnızdı.”
Kitap için klasik Türk edebiyatı kurgusu diyebiliriz.Yeşilçam filmi izliyormuş gibi hissettiriyor.Yazar, kadının toplumdaki yerini ve dönemin sosyal yapısını vurgulamak istemiş ancak kitaptaki karakterlerin birçoğu salt kötü ve kötülükte birbiriyle yarışıyorlar.İyi olarak tanıtılan diğer iki karakter de (Nesrin ve Nazan) gerçeklikten çook uzak bi saflıkta :) Okuyorsunuz,bakıyorsunuz yeni bir karakter anlatılıyor, merak ediyorsunuz, devam ediyorsunuz ve bir tane helal süt emmiş insan evladı yok mu ya diyerek sinirleniyorsunuz öyle bir kurgu :)
El KızıOrhan Kemal · Everest Yayınları · 202615,3bin okunma
Çünkü hayat, binbir tatla karışık akıp gider. Ben yalnızca bununla yüzleşmeye karar verdim. Hayatın bana geldiği kadarıyla yüzleşeceğim. Ve yapabildigim kadarıyla onu hissedecegim, ne eksik ne fazla.