Epeydir öykü okumamıştım ve bu kitapla öykü okumayı ne kadar özlediğimi farketmiş oldum. (spoiler)
Kitap tam da kafamda oturttuğum gibi bir mahallede tüm karakterlerin bir araya gelmesiyle sonlandı. Çünkü kitabı okurken, bir yürüyüşte herhangi bir mahallenin ağızdan ağıza dolaşan hikayelerini dinliyor gibiydim. Güldüm ağladım hak verdim ve neden dedim. Tavsiyedir. Yazarın diğer kitabını da en kısa zamanda mutlaka edineceğim.
Traudel' in en sevdiği cümlelerden biri şöyledir: İki kişilik yalnızlık yaşamak istemiyorum.
Bununla, benden en az haftada bir kez onu neşelendirmemi beklediğini anlatmak ister. Bu cümle söylendiğinde genellikle susarım, Traudel ise susmamı zaman zaman suçumun itirafı olarak yorumlar.