"-insanlar ikiye ayrılır, bulut kızı. Sen ve diğerleri.
-Ya! O kadar mı kötü haldeyim?
-O kadar. O kadar, turuncu. Benim için sen ve diğerleri diyeceğim kadar."
'Bana anlatabilirsin," dedim, gözleri bana döndü. "Ben seni dinlerim."
"Dinler misin?" diye sordu ve geçmişteki o anılar bıçak çekerek karşıma dikildi.
"Dinlerim," dediğimde sesim titredi. "Artık dinlerim, Korel. Söz veriyorum, dinlerim."
"Peki ben kaç kez sana anlatırım, Minel?" diye sorduğunda, kalbime bıçak saplasaydı daha az canım yanardı.