Okulun bahçesinde geziniyordum. Bahçede çocukları gözlemlemeye başladım. Bazı çocuklar zayıf ağaçların gövdesine sarılıp, ağacı sallıyor, eğmeye çalışıyordu. Hemen yan tarafındaki büyük ağaçlara baktım, çocuklar bu ağaçların ne gövdesinden tutup sallıyorlar, ne de eğmeye çalışıyor. Bu manzarayı gözlemleyince, şu fikre kapıldım. İnsanlar çocuk yaşından itibaren zayıf ve güçsüz olan birine musallat oluyorlar. Oysa büyük ve güçlü olan birine musallat olmuyorlar. Çocukları eğitirken, sadece akademik düşünmek doğaya yapılan büyük bir saygısızlıktır.